Dla współwystępowania relacji lęk-agresja charakterystyczna jest pewna odwrotność, przyrównywana przez Ranschburga do dwustronnego płaszcza społeczna agresja i lękliwość są dwiema stronami tego samego zjawiska…,… jeżeli strona lękliwa jest na zewnątrz, agresja skierowuje się do wewnątrz, jeżeli natomiast agresja znajduje się na wierzchu, wewnątrz z pewnością będzie można odnaleźć lękliwość (Ranschburg 1980, s. 114). Ta dynamika zachowania lękowo-agresywnego pozwala zrozumieć z jednej strony niespodziewane, nagłe pojawienie się brutalnych zachowań agresywnych u osób odbieranych przez otoczenie jako spokojne, ciche, podporządkowane, niepewne i nieśmiałe w relacjach z innymi (zwłaszcza w warunkach upośledzenia kontroli). Z drugiej strony obecność lęku jako podłoża agresji może prowadzić do jej większego nasilenia, tym większego, im bardziej tłumione są emocje z obawy przed konsekwencjami.
